Χάρης Αγγάνης, ο θρυλικός Έλληνας της Αμερικής

Θέματα αποδήμων

Η Αμερική τον λάτρεψε. Η Βοστώνη τον τίμησε. Σήμερα έχει γίνει θρύλος
Ο Χρυσός Έλληνας της Βοστώνης
«Είχε τη δύναμη του Π. Δήμα, την ταχύτητα του Ν. Γκάλη και το ηγετικό πνεύμα του Π. Γιαννάκη»

Γιάννης Παπαδόπουλος

Είχε ύψος 1,90 μ., πρόσωπο αστέρα του Χόλιγουντ και «θανατηφόρο» αριστερό χέρι. Τον αποκαλούσαν Χρυσό Έλληνα και γέμιζαν τα γήπεδα για να θαυμάσουν τα κατορθώματά του. Στη μεταπολεμική Αμερική ο Χάρης Αγγάνης ήταν θρύλος, υπεραθλητής του φούτμπολ και του μπέιζμπολ. Ένα ταλέντο που ξεχώρισε, αλλά δεν πρόλαβε να ωριμάσει. Στα 25 του ήταν νεκρός.

Ήταν χρόνια ξενιτεμού, προσαρμογής και ελπίδας. Μια εποχή κατά την οποία οι Έλληνες μετανάστες νοιάζονταν πρωτίστως για την επιβίωσή τους και δεν συμμετείχαν ακόμα στην πολιτική ζωή της Αμερικής. Ήταν οι δεκαετίες του ΄20 και του ΄30. Και στη Βοστώνη των λευκών πουριτανών οι Έλληνες ήταν γνωστοί ως dirty Greeks (βρωμεροί Έλληνες). Στα μάτια των ντόπιων ήταν οι ξένοι εισβολείς. Διαφορετικοί, άγνωστοι, άρα και «επικίνδυνοι». Μέχρι που εμφανίστηκε ο Χάρης Αγγάνης. Ο νεώτερος από επτά αδέρφια, ο Χάρι (Αριστοτέλης) Αγγάνης γεννήθηκε στο Λιν της Μασαχουσέτης το 1930. 

Οι γονείς του κατάγονταν από το χωριό Λογκανίκος της Λακωνίας. Περήφανοι για τις ρίζες τους, μιλούσαν στο σπίτι μόνο ελληνικά και η γαμήλια φωτογραφία τους εικόνιζε τον γαμπρό με… φουστανέλα. Όταν ο Χάρης ήταν 16 ετών ο πατέρας του πέθανε από πνευμονία. Οι καιροί ήταν δύσκολοι και η οικογένεια των μεταναστών χρειαζόταν φρέσκα εργατικά χέρια για να επιβιώσει. Ο Χάρης θα μπορούσε να γίνει λούστρος. Τα υπερπροστατευτικά αδέρφια του όμως είχαν άλλη γνώμη. «Θα δουλέψουμε εμείς, πιο σκληρά και γι΄ αυτόν», είπαν στη μητέρα τους. «Άσε τον μικρό να κυνηγήσει το όνειρό του». Αργότερα, με αυτό το όνειρο θα μεθούσε μια χώρα. Από μικρός ο Χάρι είχε μεγάλο ταλέντο, μια απίστευτη κλίση στα αθλήματα. Ήταν γεννημένος νικητής. Ψηλός, δυνατός και με «θανατηφόρο» αριστερό χέρι. Από το λύκειο ξεχώρισε στο φούτμπολ και στο μπέιζμπολ. 

Στο πανεπιστήμιο σάρωσε τους τίτλους. Και όταν υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο το πρόσωπό του μπήκε στις συλλεκτικές κάρτες του μπέιζμπολ. Δοξάστηκε όσο κανείς. Αγαπήθηκε όσο λίγοι- σε μια πόλη που ζει και αναπνέει για τον αθλητισμό. Και από dirty Greek ανάγκασε τους Βοστωνέζους να τον αποκαλέσουν Golden Greek (Χρυσό Έλληνα). Η δόξα. «Είχε τη δύναμη του Πύρρου Δήμα, την ταχύτητα του Νίκου Γκάλη και το ηγετικό πνεύμα του Παναγιώτη Γιαννάκη. Ήταν γεννημένος νικητής», λέει στα «ΝΕΑ» ο Νίκος Τσιώτος, ο βιογράφος του Χάρη Αγγάνη. Ο κ. Τσιώτος δεν έζησε τα κατορθώματα του Ελληνοαμερικανού υπεραθλητή. Οι γονείς του μετανάστευσαν στην Αμερική, από τα Καλάβρυτα και τη Σπάρτη, μόλις δύο χρόνια πριν από τον θάνατο του Αγγάνη. Όταν όμως σήμερα μιλάει για τις επιδόσεις και τη ζωή του αθλητή η φωνή του σπάει από συγκίνηση και δέος. «Όταν ακόμα πήγαινε στο λύκειο, ο Αγγάνης έπαιζε φούτμπολ και το στάδιο γέμιζε με 20.000 κόσμο για να τον δουν να αγωνίζεται», λέει ο κ. Τσιώτος. «Ήταν τόσο καλός που είχε προτάσεις από 75 κολέγια για τις σπουδές του. Ανάμεσά τους και το φημισμένο Νotre Dame. Τελικά επέλεξε το Βoston University για να βρίσκεται δίπλα στη χήρα μητέρα του την οποία υπεραγαπούσε». 

Ο Αγγάνης, με τον αριθμό 33 στην πλάτη, οδηγούσε από νίκη σε νίκη την άσημη ομάδα του πανεπιστημίου και η Βοστώνη ανακάλυπτε τον ήρωά της. Η φήμη του ήταν τέτοια που το πανεπιστήμιο τον έστειλε σε ένα νοσοκομείο με τραυματίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για να τους δείξει πώς πετάει την μπάλα. Οι πρωταθλητές της εποχής στο φούτμπολ, οι Κλίβελαντ Μπράουνς, επιθυμούσαν διακαώς να τον εντάξουν στο δυναμικό τους. Μετά την αποφοίτησή του όμως ο Αγγάνης επέλεξε να παίξει μπέιζμπολ και υπέγραψε συμβόλαιο με τους φημισμένους Βoston Red Sox για 35.000 δολάρια (περίπου1.050.000 δραχμές το 1955, όταν ο ετήσιος βασικός μισθός στην Ελλάδα δεν ξεπέρναγε τις 9.000 δραχμές). Για μία ακόμη φορά αποφάσισε να μείνει στη Βοστώνη, δίπλα στη μητέρα του.

Έφυγε από πνευμονία. «Εκτός από σπουδαίος αθλητής ήταν και εξαίρετος άνθρωπος», λέει ο κ. Τσιώτος. «Όταν αποφοίτησε του προσέφεραν ένα αυτοκίνητο 6.000 δολαρίων ως δώρο και αρνήθηκε. Ζήτησε από το Βoston University να θεσπιστεί υποτροφία για άπορους Έλληνες φοιτητές. Πολλοί μετανάστες τότε παρατούσαν τις σπουδές τους γιατί δεν έφταναν τα χρήματα και ο Αγγάνης ήθελε να τους βοηθήσει». Η καριέρα του στο μπέιζμπολ, αν και δεν ήταν τόσο λαμπρή όσο στο φούτμπολ, εξακολουθούσε να εκπλήσσει οπαδούς και δημοσιογράφους. Το όνομα του Αγγάνη ήταν πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες και οι Έλληνες όλης της Αμερικής αισθάνονταν υπερήφανοι. Σε ένα από τα παιχνίδια των Red Sox, στο Σικάγο το 1955 με αντίπαλο τους White Sox, ο Αγγάνης αισθάνθηκε αδιαθεσία. Η ομάδα του τον έστειλε στη Βοστώνη. Είχε πνευμονία. Ο πυρετός και ο δυνατός βήχας δεν υποχωρούσαν. Έμεινε στο νοσοκομείο 25 μέρες, ξαπλωμένος. Και όταν οι γιατροί τον σήκωσαν για να τον βάλουν σε μια καρέκλα, η καρδιά του έπαψε να χτυπά. Πνευμονική εμβολή. Στα 25 του ο Αγγάνης ήταν νεκρός. Στην κηδεία του βρέθηκαν 30.000 άνθρωποι. Και στους δρόμους στήθηκαν άλλοι 20.000. Το επόμενο πρωί βρήκαν τη μητέρα του πεσμένη στον τάφο του να κλαίει.

Άγαλμα και γήπεδο με το όνομά του

Σήμερα, χιλιάδες φοιτητές του Βoston University αντικρύζουν καθημερινά τον Χάρη Αγγάνη. Το μπρούντζινο άγαλμά του βρίσκεται έξω από ένα υπερσύγχρονο κλειστό γήπεδο που φέρει το όνομά του. Η κατασκευή του αγάλματος πέρασε από αρκετές περιπέτειες μέχρι να ολοκληρωθεί το 1995. Ο Νίκος Τσιώτος και ο δημοσιογράφος τότε της εφημερίδας «Βoston Globe», Άντ. Νταμπίλης, πήραν την πρωτοβουλία να φτιάξουν ένα άγαλμα του Αγγάνη. «Η ιστορία του ξεχνιόταν στην Αμερική. Τα έξοδα για το άγαλμα έφταναν τα 140.000 δολάρια και εμείς είχαμε ελάχιστα χρήματα», λέει ο κ. Τσιώτος. «Υπέγραψα τα συμβόλαιο με τον γλύπτη και κινδύνευα να χάσω το σπίτι μου αν δεν έβρισκα τα χρήματα. Τελικά όμως καταφέραμε με χορηγίες να μαζέψουμε το ποσό». Η υποτροφία του Αγγάνη προσφέρεται μέχρι σήμερα σε φοιτητές της Βοστώνης. Και το άγαλμά του στη λεωφόρο Κόμονγουελθ φέρει την επιγραφή «Τhe Golden Greek». «Ήταν για όλους μας μια έμπνευση», λέει ο κ. Τσιώτος. «Και πλέον, ο Αγγάνης είναι αθάνατος».

www.tanea.gr

* 24grammata.com/ ιστορία του αθλητισμού/ ελληνισμός

Ευχετήρια Κάρτα για τις Άγιες ημέρες του Πάσχα από το ΣΑΕ Περιφέρειας Καναδά

 

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (ΣΑΕ)

                                                            WORLD COUNCIL FOR HELLENES ABROAD (SAE)

                                                            Γραφείο Συντονιστή Περιφέρειας Καναδά

                                                            Office of Coordinator – Region of Canada

Τορόντο, 9 Απριλίου 2012

Toronto, April 9, 2012

Σας διαβιβάζουμε συνημμένη Ευχετήρια Κάρτα για τις Άγιες ημέρες του Πάσχα από το ΣΑΕ Περιφέρειας Καναδά.

Please see attached Easter Wishes Card by SAE Region of Canada.

Με εκτίμηση,

Yours truly,

Ιωάννης Δάγωνας

Συντονιστής ΣΑΕ Περιφέρειας Καναδά

John Dagonas

SAE Region of Canada Coordinator

______________________________________________________________________________

189 Harborn Trail, Mississauga, Ontario, L5B 1A7 Canada

tel.: 416 795-0548 ● fax: 416 391-0091 ● e-mail: info@saecanada.net

www.saecanada.net

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ ΗΠΑ

Του Παναγιώτη Ι. Καραφωτιά, 

Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο 

της Ινδιανάπολης, τ. Διευθύνοντος Συμβούλου του Γραφείου ΟΗΕ  για Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ

                Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε,

Η επιστολή αυτή αποτελεί έκκληση ενός ενεργού πολίτη της Ελλάδας, που έχει αποφοιτήσει από δυο Αμερικανικά Πανεπιστήμια εργαζόμενος σε διάφορες δουλειές, από γκαρσόνι και Διερμηνέας στο Δικαστήριο της  Νέας Υόρκης και σε σημαντικές θέσεις στην Ελλάδα και στον ΟΗΕ, και από το 2001 Καθηγητής {και από το 2003 Πρόεδρος του Τομέα}Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Ινδιανάπολης στην Ελλάδα. Είναι συγγραφέας βιβλίων Διεθνών Σχέσεων καθώς και λογοτεχνίας, έχει διατελέσει Πρόεδρος της Ενωσης Πτυχιούχων Αμερικανικών Πανεπιστημίων, και έχει τιμηθεί από σημαντικές ΜΚΟς γα το έργο του στον ΟΗΕ και τα Γράμματα συμπεριλαμβανομένης της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Αμερικής η οποία τον βράβευσε στο Σικάγο το 1994 μαζί με δυο Αμερικανούς Γερουσιαστές και τον Κυβερνήτη του Ιλλινόις.

 Είναι ιδιαίτερα περήφανος για τις σπουδές και την εργασία του στην Αμερική, όπου θαύμασε το σεβασμό για τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τις αρχές και τα ιδανικά του ΟΗΕ. Γιαυτό δεν μπορεί να κατανοήσει και εξηγήσει λογικά και σύμφωνα με όσα διδάχθηκε στα Αμερικανικά Πανεπιστήμια, την αδικία εναντίον της χώρας του, το λίκνο της ελευθερίας και δημοκρατίας, που έχει κάνει τεράστιες θυσίες στο Β΄ΠΠ και τον Ψυχρό Πόλεμο για κοινούς δημοκρατικούς σκοπούς συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης συνεισφοράς των Ελληνο-Αμερικανών στην ανάπτυξη και πρόοδο της Αμερικής. 

Η απορία του, που αποτελεί απορία της συντριπτικής πλειοψηφίας όλων των Ελλήνων, είναι με ποιό ηθικό ή δημοκρατικό έρεισμα  ή σύμφωνα με ποιά πρόνοια του Διεθνούς Δικαίου ή του Χάρτη του ΟΗΕ, μπορεί η Αμερικανική Διοίκηση να δικαιολογήσει την αντιδημοκρατική και προδοτική για την Ελλάδα ενέργεια να ονομάσει τα σλαβικά Σκόπια (FYROM) «Μακεδονία» αγνοώντας και παραγνωρίζοντας την ιστορία (την αξιοθαύμαστη στάση-με τον Stetinious υπουργό των εξωτερικών-όταν οι Στάλιν και Τίτο επιχείρησαν να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο κράτος  της «Μακεδονίας»), και να προδώσουν πολλά εκατομμύρια Ελληνες και Ελληνο-Αμερικανούς, που υπήρξαν οι πιο αξιόπιστοι φίλοι και σύμμαχοι της Αμερικής; Αλλά και από πραγματιστικής πλευράς, μπορεί αυτό το τεχνητό, πολυεθνικό, αφερέγγυο κράτος, να προσφέρει στο δημοκρατικό κόσμο πραγματικές και διαρκείς υπηρεσίες με την αλαζονική, προκλητική και νέο-ιμπεριαλιστική στάση του, σφετεριζόμενο ένα ένδοξο αρχαίο Ελληνικό όνομα με σκοπό να υπηρετήσει αμφίβολης σκοπιμότητας σχέδια; 

Επίσης, τμήμα της Κύπρου, κράτους μέλους του ΟΗΕ και της ΕΕ, συνεχίζει να βρίσκεται υπό τουρκική στρατιωτική κατοχή από το 1974 παρά τις πολλές δεκάδες αποφάσεις του ΟΗΕ κ.λπ. Πως αυτό υπηρετεί τους γνήσια δημοκρατικούς σκοπούς των ΗΠΑ; Και γιατί η τότε Αμερικανική Διοίκηση αγωνίστηκε να εγκριθεί το διαβόητο Σχέδιο Ανάν παρά την απόρριψή του από τη συντριπτική πλειοψηφία (76%) των Ελληνο-Κυπρίων; Στα Αμερικανικά Πανεπιστήμια διδαχθήκαμε ότι η αρχή της πλειοψηφίας  πρέπει να είναι σεβαστή. Το 76 %  δεν αποτελεί σημαντική πλειοψηφία; 

Με ποιό τρόπο γνήσια αμερικανικοί δημοκρατικοί σκοποί υπηρετούνται από τη διαιώνιση της διαίρεσης της Κύπρου;  Εχει πεισθεί η Αμερικανική διοίκηση από το «δόγμα» του Τούρκου υπουργού  εξωτερικών περί «μηδέν εχθρών», το οποίο έως σήμερα έχει αποδειχθεί καθαρή υποκρισία λαμβάνοντας υπόψη τη στάση της Τουρκίας έναντι της Κύπρου, τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή, τους Κούρδους και Αρμένιους, τα επεκτατικά της σχέδια στο Αιγαίο και στη Θράκη, τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του Ελληνικού εναέριου χώρου κ.λπ.; 

Επίσης, σχετικά με τη δραματική οικονομική κρίση που ανεύθυνοι και διεφθαρμένοι ηγέτες προκάλεσαν σε αυτή τη χώρα, δεν μπορεί η Αμερικανική Διοίκηση να συμβάλει μέσω της Οικογένειας των Οργανώσεων του ΟΗΕ και της ΕΕ για μια δημοκρατική κάθαρση, την πληρωμή από τη Γερμανία των πολεμικών αποζημιώσεων, και την έξοδο από αυτό το αδιέξοδο; 

Η Αμερικανική ιστορία είναι πολύ γνωστή, ιδιαίτερα οι αγώνες και οι θυσίες του Αμερικανικού λαού υπό αποικιοκρατικό καθεστώς. Επίσης, η πολύτιμη αμερικανική βοήθεια στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ΠΠ. Τι συνέβη έκτοτε και οι Αμερικανικές Διοικήσεις έχουν μεταβληθεί σε παράγοντα νέο-αποικιοκρατίας επιτρέποντας και ανεχόμενες, από το ένα μέρος, ιμπεριαλιστικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας, και από το άλλο, ασκώντας απαράδεκτες πιέσεις στην Ελλάδα να θυσιάσει ζωτικά εθνικά συμφέροντα προς όφελος τίνος ; Είναι αυτό δίκαιο και υπηρετεί πραγματικά τα γνήσια συμφέροντα του Αμερικανικού λαού; 

Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε, αν η Αμερική πρόκειται να επιβιώσει, αναπτυχθεί και ευημερήσει ως η γνήσια ηγετική Δύναμη της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, και να μη συμπεριφέρεται όπως μερικά παλιά ιμπεριαλιστικά κράτη, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη θυσία εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων, και τα οποία, όμως, έχουν τιμωρηθεί από τη Θεία Δίκη, οφείλει, πρώτιστα και υπεράνω όλων, να σεβασθεί τη δική της γνήσια δημοκρατική, αντι-αποικιοκρατική, και αντι-ιμπεριαλιστική ιστορία και παράδοση, και να συμμαχήσει με τις αληθινές δημοκρατικές δυνάμεις του κόσμου στα πλαίσια του ΟΗΕ, για τη δημιουργία του οποίου η Αμερική υπήρξε ο κύριος πρωταγωνιστής με τις υπέροχες, αιώνιες και περίφημες ΤΕΣΣΕΡΕΣ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ του FDR  σαν τα θεμέλιά του, και να εδραιώσει την ειρήνη, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου σε ολόκληρο τον κόσμο, ο οποίος απειλείται από παράλογες ενέργειες οργανωμένων φοντα-μενταλιστικών, αντι-κοινωνικών, αντι-δημοκρατικών πολεμο-κάπηλων δυνάμεων. 

Κύριε Πρόεδρε, μπορείτε να δείξετε το δρόμο και να αναδείξετε την Αμερική ως πρωταγωνιστή της ειρήνης και της δημοκρατίας, και να μην επιτρέψετε να συμβεί εκείνο που ο ευπατρίδης Πρόεδρος Τζέφερσον είπε και είναι γραμμένο στο Μνημείο του στην Ουάσινγκτον : « Τρέμω για τη χώρα μου όταν στοχάζομαι πόσο δίκαιος είναι ο Θεός και ότι η Δικαιοσύνη του δεν μπορεί να κοιμάται για πάντα». 

Σχετικό είναι και αυτό που είπε ο Alexis de Tocqueville, ότι όταν η Αμερική σέβεται αξίες και ιδανικά προοδεύει, αλλά όταν όχι, το αντίθετο συμβαίνει. Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε, όπως είναι πολύ γνωστό, η Αμερικανική δημοκρατία έχει θεμελιωθεί στην αθάνατη σοφία των αρχαίων Ελλήνων, τους οποίους τα Αμερικανικά Πανεπιστήμια σέβονται πάρα πολύ. Θυμάμαι ότι όταν σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο του Ιλλινόϊς τον Αριστοτέλη δεν τον ανέφεραν ονομαστικά αλλά με «Εκείνος» (He). 

Ακόμη και σήμερα περίπου τρεις χιλιάδες Καθηγητές Πανεπιστημίου στην Αμερική είναι ελληνικής καταγωγής. Αλλά και σε άλλους ζωτικούς τομείς οι Ελληνες έχουν προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στην Αμερική συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ασφάλεια, ανάπτυξη και πρόοδό της.

 Σεις, όπως και όλοι οι Αμερικανοί ηγέτες έχετε πάντοτε εκφράσει τον θαυμασμό, σεβασμό και αγάπη για την Ελλάδα. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τα προβλήματα που η Ελλάδα αντιμετωπίζει, οι Ελλληνες πιστεύουν ότι τέτοιες δηλώσεις αποτελούν μόνον λόγια. Εκείνο που ο ελληνικός λαός χρειάζεται είναι πραγματικά έργα. 

Συνεπώς,  με την πεποίθηση ότι Είσθε πραγματικά αφοσιωμένος στα ιδανικά της δημοκρατίας, ειρήνης, ελευθερίας και του κράτους δικαίου, και μπορείτε να δημιουργήσετε ιστορία και ευεργετήσετε πραγματικά τον αμερικανικό λαό και τον κόσμο, μπορείτε να πάρετε την πρωτοβουλία και η Αντιπροσωπεία σας στον ΟΗΕ να προτείνει στη Γενική Συνέλευση να κηρύξει την Ελλάδα περιοχή απαλλαγμένη από πολέμους και συγκρούσεις, καθώς και Οικουμενικό Κέντρο Δημοκρατίας και Πολιτισμού. {Η πρόταση αυτή έχει υιοθετηθεί από την Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών και  το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών.}.

Υποβάλλω θερμή έκκληση σε Σας, αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε, να ακούσετε την φωνή αυτή, και είθε ο Θεός να Σας φωτίζει να ακολουθείτε δρόμους σοφίας και δικαιοσύνης, και είμαι σίγουρος ότι θα Σας επιβραβεύσει καθώς και την Αμερική γιαυτό! 

                                  

     Σημ.:   Η επιστολή αυτή δημοσιεύθηκε στα Αγγλικά στο περιοδικό INTΕRNATIONAL TRIBUNE

«Η θέση του βρετανικού Τύπου στις ελληνοτουρκικές σχέσεις» της Δέσποινας Μ. Αφεντούλη

Παρουσίαση βιβλίου 

 Στο Σπίτι της Κύπρου (ΝΕΟΣ ΧΩΡΟΣ- Ξενοφώντος 2Α, Κολωνάκι) οι εκδόσεις GUTENBERG και το Σπίτι της Κύπρου παρουσίασαν το βιβλίο της Δέσποινας Μ. Αφεντούλη, με τίτλο: «Η θέση του βρετανικού Τύπου στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, 1955-1965». Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Γιάννης Σγουρός, Περιφερειάρχης Αττικής, ο  Βασίλης Καρδάσης, Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο  Χαράλαμπος Κουταλάκης, Λέκτορας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο   Ανδρέας Στεργίου, Λέκτορας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης και ο  Γιώργος Δαρδανός, εκδότης. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος,  Κώστας Βαξεβάνης.

~~~~~~~

Σκοπός αυτού του βιβλίου είναι η ανάδειξη της θέσης του βρετανικού Τύπου στα ελληνοτουρκικά θέματα τη δεκαετία 1955-1965. η πρωτοτυπία του εν λόγω έργου έγκειται στη μελέτη πρωτογενούς υλικού των εφημερίδων The Times και The Guardian αναφορικά με την προβολή της δράσης της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών, καθώς και της μετέπειτα εξέλιξης του κυπριακού ζητήματος, των διωγμών των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1955, των εκλογών στην Ελλάδα και της εκτενούς αναφοράς σε πρόσωπα με πολιτική δράση στη χώρα. Επιπλέον, διερευνάται η σχέση ανάμεσα στα βρετανικά Μ.Μ.Ε., στα κέντρα εξουσίας, στις ομάδες πίεσης και στο βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών, και αναδεικνύεται η σαφής προσπάθεια του βρετανικού Τύπου να προβάλει εκλεπτυσμένα, αλλά αυστηρά, τις πολιτικές επιδιώξεις και θέσεις της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής. Παράλληλα εξετάζεται ενδελεχώς το ζήτημα της "αντικειμενικότητας" στην άσκηση δημοσιογραφίας, ειδικά όταν πρόκειται για περίπλοκα πολιτικά θέματα, όπως το κυπριακό ζήτημα.

Περιεχόμενα
Πρόλογος || Πρόλογος του Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη || Πρόλογος του Νικόλαου Ουζούνογλου || Σημείωμα της συγγραφέως || Ευχαριστίες || Γλωσσάριο - Όροι κλειδιά || Εισαγωγή || Η θέση του βρετανικού τύπου στις ελληνοτουρκικές σχέσεις || Σχέσεις μεταξύ εξωτερικής πολιτικής και Μ.Μ.Ε. στην Αγγλία || Η σχέση των Μ.Μ.Ε. με τις ομάδες πίεσης στην Αγγλία || Ανάλυση άρθρων - Γενικά || Η δράση της Ε.Ο.Κ.Α. - Κύπρος, 1955-1959 || Τα Σεπτεμβριανά - Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη, 1955 || Εκλογές στην Ελλάδα, 1956 και 1963 || Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, 1959-1960 || Η ανάφλεξη του Κυπριακού, 1963-1964 || Το μέλλον της Κύπρου στην ανατολή του 21ου αιώνα || Παραρτήματα || Βιβλιογραφία

Για το βιβλίο έγραψαν:

«Το βιβλίο της Δέσποινας Αφεντούλη Η θέση του βρετανικού τύπου στις ελληνοτουρκικές σχέσεις 1955-1965, έρχεται να εμπλουτίσει τη βιβλιογραφία για το Κυπριακό, φωτίζοντας μία σημαντική παράμετρο, το ρόλο των βρετανικών εφημερίδων στην προβολή αλλά και τη διαμόρφωση των βρετανικών θέσεων.»

Γιώργος Γεωργής

Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου

Πρώην πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα

«Παρατηρεί κανείς με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη σύμπνοια μεταξύ ΜΙ6, Foreign Office και βρετανικού Τύπου στην κοινή προβολή των βρετανικών συμφερόντων όσον αφορά την Κύπρο, όπως, επίσης, και τη χωρίς διαφοροποίηση, εκ μέρους του Τύπου, αντιμετώπιση των Αγωνιστών της Ελευθερίας ως «τρομοκρατών», της Ε.Ο.Κ.Α. ως τρομοκρατικής οργάνωσης και των Ελλήνων της Κύπρου που διεκδικούσαν την αυτοδιάθεση ως εθνικιστών.»

Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης

Καθηγητής Διεθνούς πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου

τ. Διευθυντής Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών

«Η περίπτωση της Κύπρου απετέλεσε εξαίρεση στο ότι, εκτός από τον οικονομικό έλεγχο και την πρόκληση διακοινοτικής αιματηρής σύγκρουσης, η Αγγλία διατήρησε στο νησί και την εδαφική της κυριαρχία, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στα «προφητικά» δημοσιεύματα της αναφερόμενης περιόδου.»

Νικόλαος Ουζούνογλου

Καθηγητής Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου

Πρόεδρος Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών

EΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ: Εθνομάρτυρα Γρηγορίου Ε’ Πατριάρχη της οδύνης

EΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ: Εθνομάρτυρα Γρηγορίου Ε’ Πατριάρχη της οδύνης: ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ Του ΝΙΚΟΥ Ι. ΚΩΣΤΑΡΑ Δ εν πρέπει να ξεχνάμε τις ηρωικές μορφές που θυσιάστηκαν για να ζούμε εμείς ελεύθεροι. Ακόμ...

Εφυγε από τη ζωή η Δόμνα Σαμίου

Έφυγε από τη ζωή η Δόμνα Σαμίου, το Σάββατο 10 Μαρτίου 2012, στα 84 της χρόνια. Έχασε τη μάχη από τη λευχαιμία,το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο Αμαλία Φλέμιγκ.Η καλλιτέχνης που αφιέρωσε όλη της τη ζωή για να σώσει και να διαδώσει το Δημοτικό μας τραγούδι.Τραγουδίστρια, Λαογράφος, Εθνομουσικολόγος, η Δόμνα Σαμίου αποτελεί για όλους εμάς Φωτεινό Παράδειγμα προς μίμηση.

Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή της Αθήνας, όπου και απεβίωσε στις 10 Μαρτίου 2012. Οι γονείς της ήταν πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, ζούσαν σε ένα χωριό έξω από τη Σμύρνη, το Μπαϊντίρι. H μητέρα της ήρθε με την καταστροφή στην Ελλάδα, ο πατέρας της τέσσερα χρόνια αργότερα, «γιατί έμεινε αιχμάλωτος εκεί». Από εκεί έχει τα πρώτα ακούσματα της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, όπως η ίδια ομολογεί σε συνέντευξή της. Έτσι μεγαλώνει και αγαπάει το Δημοτικό Τραγούδι.

Σε ηλικία 13 ετών έχει την πρώτη διδακτική επαφή με την μουσική. Πηγαίνει στο "Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής", όπου και μαθητεύει κοντά στον δημιουργό του Σίμωνα Καρρά. Εκεί παίρνει τα πρώτα μαθήματα Βυζαντινής μουσικής και της αποκαλύπτονται τα μυστικά του παραδοσιακού τραγουδιού. Παρακολουθεί παράλληλα νυχτερινό Γυμνάσιο.
Το 1954 αρχίζει μια μακρά σχέση με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) που τερματίζεται το 1971. Παράλληλα συνεργάζεται με την Ελληνική Τηλεόραση (Ε.Ρ.Τ.) για μια σειρά μουσικών ντοκιμαντέρ με το τίτλο "Μουσικό Οδοιπορικό". Αυτή η προεργασία θα την βοηθήσει να αποκτήσει ένα πλούσιο μουσικό υλικό, που αποδεικνύεται σημαντικό, με απώτερο στόχο την διαφύλαξη της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.

Το 1971, χρονιά ορόσημο για την μετέπειτα πορεία της, παρουσιάζεται δίπλα στον Διονύση Σαββόπουλο συνερμηνεύοντας παραδοσιακά τραγούδια επί σκηνής. Ήδη όμως το 1960 κυκλοφορούν δίσκοι της σε Ελλάδα, Γαλλία και Σουηδία, που σηματοδοτούν την απήχηση του έργου της στον κυρίως Ελληνισμό και στην Ελληνική Ομογένεια.
Αντιστρατευόμενη την εμπορική εκμετάλλευση και εκλαΐκευση της ελληνικής παράδοσης, αρχίζει να παρουσιάζει επί σειρά ετών την όσο πιο αυθεντική εκτέλεσή της. Έτσι κάνει αμέτρητες συναυλίες στις οποίες τραγουδά η ίδια, αλλά και παρουσιάζει αυθεντικούς καλλιτέχνες και δημιουργούς του δημοτικού τραγουδιού.

Το έργο της ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα και την ελληνική γλώσσα. Παρουσιάζεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης, της αμερικανικής ηπείρου και σε πόλεις της Αυστραλίας, όπου και δίνει συναυλίες.
Για τα ελληνικά πράγματα :
Το 1979, ο σκηνοθέτης του Εθνικού Θεάτρου, Αλέξης Σολωμός, της ανέθεσε τη μουσική επιμέλεια για τους Όρνιθες του Αριστοφάνη που παρουσιάστηκαν πρώτα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στη συνέχεια στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.
Το 1993, ο Γιώργος Θεοδοσιάδης της ανέθεσε την επιμέλεια της "ζωντανής" μουσικής του Αγαπητικού της Βοσκοπούλας που ανέβασε το Εθνικό Θέατρο.
Στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού τραγούδησε για τέσσερις συνεχείς χρονιές (1995-1998).
Μεγάλη αναγνώριση της δίδεται από το Μέγαρο Μουσικής, όπου παραδίδει συναυλίες με Ακριτικά Τραγούδια (Μάιος 1995) και ελληνικά παραδοσιακά κάλαντα (Χριστούγεννα 1996), καθώς και το αφιέρωμα που της έκανε ο ίδιος φορέας τον Οκτώβριο του 1998 για τα 70 της χρόνια.
Το 1981 δημιούργησε τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Δημοτικής Μουσικής "Δόμνα Σαμίου", όπου και συνέχιζε μέχρι τέλους την ίδια ποιοτική και αξιόλογη δισκογραφική της παραγωγή.
Παράλληλα, από το 1994 ως το 2001, παραδίδει μαθήματα δημοτικού τραγουδιού στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων.
Της παραδίδεται, το 2006, το βραβείο Αρίων για την συνολική προσφορά της στην διάσωση του δημοτικού τραγουδιού.
Η Δόμνα Σαμίου συνέχιζε ως το θάνατό της την έρευνα και την καταγραφή της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.
Η εμπεριστατωμένη γνώση της πάνω στο αντικείμενο της δημοτικής παράδοσης του ελληνικού τραγουδιού, η πρωτοπορία της θεματολογίας της, η πολύχρονη πείρα της και η ακρίβεια στην απόδοση των λεκτικών ιδιομορφιών και του ύφους του τραγουδιού της κάθε περιοχής, την καθιστούν μοναδική στον τομέα της.

_______________________________________

Info.gr: Kύπρος... Συνεχίζεται η βία κατά των γυναικών

Info.gr: Kύπρος... Συνεχίζεται η βία κατά των γυναικών:     8 Μαρτίου  -  Ημέρα  της Γυναίκας,     Στην Κύπρο του 2012, η βία κατά των γυναικών συνεχίζει να αποτελεί έναν ύπουλο, κρυφό εχθρό...