Ευχές για μια χαρούμενη και δημιουργική χρονιά σε όλους τους Έλληνες ανά τον κόσμο

Ιστορίες χριστουγεννιάτικων εθίμων από όλο τον κόσμο

Πολυάριθμα είναι τα έθιμα που κάθε τόπος έχει συνδέσει με τον εορτασμό των Χριστουγέννων. Πώς, όμως, γεννήθηκαν οι συνήθειες, που σήμερα ονομάζουμε παραδόσεις;....Τα Χριστούγεννα ήταν αρχικά μια κινητική γιορτή που εορταζόταν σε διάφορες ημερομηνίες στη διάρκεια του έτους. Η επιλογή της 25ης Δεκεμβρίου έγινε από τον Πάπα Ιούλιο Α τον 4ο αιώνα, επειδή εκείνη η ημερομηνία συνέπιπτε με τα.......ειδωλολατρικά τελετουργικά για το χειμερινό ηλιοστάσιο. 

Η πρόθεσή του Πάπα ήταν να αντικατασταθεί ο αρχαίος εορτασμός με τον χριστιανικό. Ωστόσο, υπάρχουν μαρτυρίες ότι τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν στη Ρώμη στις 25 Δεκεμβρίου από το 336. Και η ίδια αυτή μέρα ήταν η Πρωτοχρονιά. 

Πολλά από τα έθιμα που συνδέονται με τα Χριστούγεννα, όπως η ανταλλαγή δώρων, τα κάλαντα, ο στολισμός του δέντρου έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες θρησκείες. 

Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, οι χριστουγεννιάτικες δοξασίες και παραδόσεις αποτελούν ένα μείγμα από κατάλοιπα της λατρείας του Σατούρνου (μιας θεότητας που ταυτίζεται με τον Κρόνο) και άλλων δοξασιών που αναμείχθηκαν με τις χριστιανικές, για να ξεχαστεί στο πέρασμα των αιώνων η αρχική τους προέλευση. 

Έθιμα από όλο τον κόσμο 

Στη Σικελία οι χωρικοί συνηθίζουν να βγάζουν τα μεσάνυχτα των Χριστουγέννων νερό από τα πηγάδια και με αυτό ραντίζουν τα ζώα τους. Πιστεύουν ότι το νερό αυτό είναι αγιασμένο, επειδή την ίδια ώρα γεννιέται και ο Σωτήρας του κόσμου. 

Στη Σαρδηνία πιστεύουν ότι όποιος γεννηθεί τη νύχτα των Χριστουγέννων, και μάλιστα τα μεσάνυχτα, φέρει την ευλογία του Θεού όχι μόνο στους δικούς του, αλλά και στους γείτονες των εφτά σπιτιών που βρίσκονται πιο κοντά στο δικό του. 

Σε περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, οι νοικοκυρές ραντίζουν τα τραπεζομάντηλά τους με κρασί για να μη ντραπούν οι φιλοξενούμενοί τους, εάν λερώσουν κάποιο. 

Στη Ρωσία συνήθιζαν τη νύχτα των Χριστουγέννων να ντύνουν στα άσπρα μια κοπέλλα του σπιτιού, η οποία παρίστανε την Παναγία.

Σε μερικές βρετανικές περιοχές, το έθιμο του γλεντιού σε κήπους με μηλιές την παραμονή των Χριστουγέννων είναι μια παραλλαγή μιας ειδωλολατρικής τελετής. Αφού σκοτεινιάσει, οι αγρότες πηγαίνουν στα περιβόλια, σχηματίζουν παρέες γύρω από τα παλιότερα δέντρα και πίνοντας μπύρα τραγουδούν τα κάλαντα. Πυροβολούν στα κλαριά για να διώξουν τα κακά πνεύματα, ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια άφηναν γλυκά, για να καλοπιάσουν τα πνεύματα και να εξασφαλίζουν καλή σοδειά. 

Στη Σουηδία, την αυγή της 13ης Δεκεμβρίου η «Λουτσία» -σύμβολο του φωτός-, συνήθως το μεγαλύτερο κορίτσι του σπιτιού, φορώντας ένα μακρύ λευκό χιτώνα και ένα στεφάνι από αναμένα κεριά στα μαλλιά, πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι προσφέροντας ζεστό καφέ και κουλουράκια, ενώ τραγουδά παλιά κάλαντα. 

Οι θρύλοι της Λουτσία γεννήθηκαν στις Συρακούσες περίπου κατά το έτος 300 μ.Χ. Σε μερικές επαρχίες της Σουηδίας οι κάτοικοι των χωριών συνηθίζουν ανήμερα τα Χριστούγεννα να ρίχνουν έξω από τα σπίτια και τα χωράφια τους σιτάρι, για να γιορτάσουν μαζί τους και τα πουλιά. 

Μεσαιωνικά έθιμα 

Στη Βενετία, ο Δόγης κι ο λαός πήγαιναν την νύχτα των Χριστουγέννων στο γειτονικό νησάκι του Αγίου Γεωργίου για να προσκυνήσουν το λείψανο του Αγίου Στεφάνου. Στην παραλία του νησιού περίμεναν βενετσιάνικες αρχόντισσες ντυμένες στα μαύρα και στολισμένες με κοσμήματα, για να υποδεχτούν τον Δόγη και να τον συνοδέψουν μέχρι το ναό. 

Μετά το τέλος της λειτουργίας, όλη η λαμπρή συνοδεία έμπαινε στις γόνδολες και διασχίζοντας τα νερά ξαναγύριζε στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, όπου άρχιζε μεγάλο γλέντι, που συνεχιζόταν μέχρι το πρωί. 

Στη Βαρκελώνη, το Μεσαίωνα, είχαν έθιμο την «τελετή του παγωνιού». Την ημέρα των Χριστουγέννων, ο βασιλιάς έπαιρνε μέσα σε χρυσή πιατέλα ένα ψητό παγώνι και το μετέφερε στην τραπεζαρία. Σε αυτή την πομπή τον ακολουθούσε πλήθος από ευγενείς, υπηρέτες και σωματοφύλακες. 

Στην τραπεζαρία μέσα βρισκόταν η βασίλισσα. Ο βασιλιάς της προσέφερε το παγώνι, για να το μοιράσει σε όλους τους παρευρισκόμενους. Όσοι δέχονταν την εξαιρετική αυτή τιμή, ήταν υποχρεωμένοι να ορκιστούν μπροστά στην ομήγυρη ότι θα προσπαθήσουν να ανδραγαθήσουν στον πόλεμο ή στις ταυρομαχίες.

*από το: http://kafeneio-gr.blogspot.com/2011/12/blog-post_1654.html

Ευχές για τα Χριστούγεννα από το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (ΣΑΕ)

 

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (ΣΑΕ)

                                                            WORLD COUNCIL FOR HELLENES ABROAD (SAE)

                                                            Γραφείο Συντονιστή Περιφέρειας Καναδά

                                                            Office of Coordinator – Region of Canada

Τορόντο, 6 Δεκεμβρίου 2011

Toronto, December 6, 2011

Σας διαβιβάζουμε συνημμένη Χριστουγεννιάτικη Κάρτα από κ. Ιωάννη Δάγωνα.

Please see attached Christmas Card by Mr. John Dagonas

Με εκτίμηση,

Yours truly,

Αναστάσιος Μούσας

Γενικός Διευθυντής

Anastasios Moussas

Executive Director

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

του ΙΩΑΝΝΗ Σ. ΠΑΠΑΦΛΩΡΑΤΟΥ

Σήμερα εκατομμύρια Ελλήνων διαβιούν πέραν των ορίων του ελληνικού κράτους. Το υπουργείο Εξωτερικών υπολογίζει ότι ο αριθμός τους προσεγγίζει τις 12.000.000 ψυχές. Κατ’ ουσίαν πρόκειται για μία άλλη, ίση (αν όχι μεγαλύτερη αριθμητικά) Ελλάδα. Οι πολυπληθέστερες κοινότητες της ομογένειας βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Γερμανία και στην Αυστραλία. Δυστυχώς στην Ελλάδα ελάχιστα είναι γνωστά για τους Έλληνες του εξωτερικού και ιδίως για την ιστορική διαδρομή του ομογενειακού ελληνισμού. 

Η παρουσία Ελλήνων στον Νέο Κόσμο χρονολογείται από τα χρόνια του Χριστόφορου Κολόμβου, ο οποίος είχε συμπεριλάβει ορισμένους άνδρες ελληνικής καταγωγής μεταξύ των μελών του πληρώματός του. Κατά τις επόμενες δεκαετίες αρκετοί Έλληνες, λάτρεις της περιπέτειας, έφθασαν μεμονωμένα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού προς αναζήτηση καλύτερης τύχης. Πολύ περισσότεροι έφθασαν μέχρι την Αμερική ως ναυτικοί. Έως το 1660 δεν υπήρξε κάποια συγκροτημένη μετάβαση ατόμων ελληνικής καταγωγής στις αμερικανικές ακτές. 

Τότε, έφθασαν οι πρώτοι άνδρες προερχόμενοι από την Πελοπόννησο και τη Μικρά Ασία. Πολύ αργότερα άρχισε και η συγκρότηση των πρώτων κοινοτήτων. Μεγάλη ώθηση στο μεταναστευτικό ρεύμα έδωσε η Ελληνική Επανάσταση του 1821. 

Την 21η Μαΐου του έτους εκείνου ο Πέτρος Μαυρομιχάλης (περισσότερο γνωστός ως Πετρόμπεης) απέστειλε μία έκκληση για βοήθεια (εκ μέρους της «Μεσσηνιακής Γερουσίας»1) προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή έφερε τον τίτλο «Προκήρυξις της εν Καλαμάτα Μεσσηνιακής Συγκλήτου και του αρχιστρατήγου Πέτρου Μαυρομιχάλη» και απευθυνόταν τόσο προς την αμερικανική κυβέρνηση όσο και προς τον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών. Το κείμενο αυτό εστάλη στον ευρισκόμενο στο Παρίσι Αδαμάντιο Κοραή, ο οποίος το επέδωσε στον Αμερικανό πρεσβευτή Άλμπερτ Τζέλατιν για να το προωθήσει στην Ουάσινγκτον. [...] 

Διαβάστε περισσότερα 

στο τεύχος Δεκεμβρίου #510

Εμμανουήλ Κριαράς είπε στο πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ: Βρισκόμαστε στον πάτο... θα ήθελα να έχω πεθάνει...

«Θα ήθελα να είχα πεθάνει, να μην είμαι αναγκασμένος να βιώνω αυτές τις καταστάσεις στον τόπο μου», δήλωσε ο Εμμανουήλ Κριαράς στο πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σχολιάζοντας την κρίση που βιώνουν οι πολίτες. «Φταίμε κι εμείς», σημείωσε. 

 "Στην υπερεκατονταετή ζωή μου δεν θυμάμαι ποτέ αντίστοιχη περίοδο με ανάλογα πολιτικά -και κυρίως οικονομικά-αδιέξοδα", σημείωσε ο ομότιμος καθη-γητής της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ.

"Λειτουργήσαμε όλοι -κυβέρνηση και πολίτες κατά το χειρότερο δυνατό τρόπο. Βολευόμασταν - στην καλύτερη περίπτωση - στο καθεστώς της υποκρισίας, της κλεψιάς, της απάτης. Όταν παίρνει κανείς δανεικά είτε είναι κράτος είτε πολίτης πρέπει να είναι οσα μπορεί να επιστρέψει…

Όχι περισσότερα. Βρισκόμαστε πλέον στον πάτο και ελπίζω να μην έχει χειρότερα", δήλωσε. 

"Βέβαια ο φασισμός μπορεί να έχει σήμερα άλλο πρόσωπο", συμπλήρωσε.

Υπογράμμισε ότι η λύση και η "λύτρωση του κόσμου" θα έλθει από ένα "σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο". Εκτίμησε, όμως, ότι στην Ελλάδα η Αριστερά δεν έχει δυνατότητες.

"Η πρόταση του δημοψηφίσματος δεν ήταν η καλύτερη λύση , Θύμωσα όταν άκουσα ότι αυτό αποφάσισε ο πρωθυπουργός", σημείωσε και πρόσθεσε ότι δεν εμπιστέυεται ούτε τον Αντώνη Σαμαρά. "Είναι βαθύτατα συντηρητικός", είπε.

Διάλεξη του Καθηγητή Παν. Ι. Καραφωτιά με θέμα: ΟΗΕ: Ο ΜΕΓΑΣ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ

Τη Δευτέρα 24 Οκτωβρίου, Ημέρα του ΟΗΕ, 

στις 7 μμ στην Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών 

(Γενναδίου 8, 7ος όροφος, πίσω από τη Ζ. Πηγή, Ακαδημίας)

και υπό την αιγίδα της και του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών, 

θα δώσει διάλεξη ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Ινδιανάπολης και π.Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου του ΟΗΕ για Ελλάδα , Κύπρο και Ισραήλ, Παναγιώτης Ι. Καραφωτιάς

με θέμα ΟΗΕ: Ο ΜΕΓΑΣ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ.

Όσοι φίλοι προσέλεθετε!

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΟΗΕ Ή ΤΟΥ «ΟΪΜΕ;*

Του Παναγιώτη Ι. Καραφωτιά,

 Καθηγητή Πανεπιστημίου Ινδιανάπολης, 

π. Διευθύνοντος Συμβούλου  Γραφείου ΟΗΕ

 για Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ

                                     

Περίπου 70 εκατομμύρια άνθρωποι θυσιάστηκαν στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για τη δημοκρατία και άλλα ιδανικά που ενσωματώθηκαν στο Χάρτη του ΟΗΕ, το πολιτικό ευαγγέλιο των εθνών. Όμως, μολονότι όλα τα κράτη-μέλη του Οργανισμού έχουν υπογράψει και επικυρώσει το Χάρτη, σήμερα, μετά από 66 χρόνια {Οκτώβριος 1945}, πόσα τον σέβονται και τον εφαρμόζουν ανταποκρινόμενα στο πνεύμα του άρθρου 4 που αναφέρει ότι τα μέλη οφείλουν να είναι ειρηνόφιλα; Αν  κάποιος μελετήσει τις πολιτικές των κρατών-μελών τις 6 αυτές δεκαετίες, θα διαπιστώσει με απογοήτευση ότι ορισμένα, ιδιαίτερα ισχυρά ή άλλα υπό την προστασία τους, παραβιάζουν το Χάρτη προκλητικά σε ανακολουθία με το άρθρο 6 που προβλέπει ακόμη και την αποβολή μέλους το οποίο τον παραβιάζει. Η αρχή, βέβαια, έγινε από τους πρωταγωνιστές του Ψυχρού Πολέμου και συνεχίζεται με τη συνεργία τρίτων, και είναι πλέον ιστορικά τεκμηριωμένο ότι, όπως στους δύο παγκόσμιους πολέμους, συνωμοτικά, εξουσιαστικά κυκλώματα οδήγησαν την ανθρωπότητα σε σφαγή, έτσι και τώρα χωρίς σεβασμό στην ιερή θυσία τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων, συνεχίζουν κυνικά και υποκριτικά το φρικτό παιχνίδι των ανθρωποθυσιών. 

Συνεπώς, το εύλογο και θλιβερό συμπέρασμα είναι ενώ ορισμένοι ιδεαλιστές ηγέτες, εκφράζοντας την  πλατειά πλειοψηφία των λαών, πρωτοστάτησαν για την ίδρυση του ΟΗΕ, στη συνέχεια, τα «γνωστά-άγνωστα» κυκλώματα, τον χρησιμοποίησαν ως  προσωπείο και άλλοθι της αβουλίας τους να στέρξουν στην εδραίωση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, που αποτελούν την πεμπτουσία του Χάρτη, απαξιώνοντάς τον σκόπιμα. Ποιός είναι ο απολογισμός των 66 χρόνων του ΟΗΕ; Αρχίζοντας από τον πόλεμο της Κορέας, του Βιετνάμ {για τον οποίον ο π. υπουργός άμυνας των ΗΠΑ ΜακΝαμάρα ομολόγησε ότι ήταν «τρομερό λάθος»}, Αφγανιστάν, Ιράκ, Βαλκάνια κ.λπ. και συνεχίζοντας με διάφορες εμφύλιες κ.ά. συρράξεις π.χ. στη Ρουάντα {όπου ο π. γγ του ΟΗΕ ομολόγησε την αποτυχία του Οργανισμού να την αποτρέψει}, και σε άλλες περιοχές, καθώς και στο σημερινό «ντόμινο» στη Μέση Ανατολή, το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό. Τα προβλήματα διαιωνίζονται αντί να επιλύονται από τον αρμόδιο Οργανισμό, ενώ η «επίλυσή» τους ανατίθεται σε άλλους φορείς στα πλαίσια ενός φαύλου κύκλου διαπραγματεύσεων για διαπραγματεύσεις {π.χ. Παλαιστινιακό, Κυπριακό}, και η απειλή επανάληψης συγκρούσεων επικρέμαται έντονη, στην οποίαν προφανώς τα ίδια κυκλώματα επενδύουν ποικιλοτρόπως. {Είναι παρήγορο ότι τουλάχιστον ο υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας πρόσφατα επέκρινε την απραξία του Οργανισμού στο συνεχιζόμενο αιματοκύλισμα στη Συρία}. Αλλά και στη σημερινή δραματική  οικονομική κρίση {που προκάλεσαν τα ίδια ή συγγενή κυκλώματα} ο ΟΗΕ παραμένει άπραγος ενώ θα μπορούσε να παρέμβει και προσφέρει λύσεις. 

Το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι ο ΟΗΕ έχει παγιδευτεί στη χοάνη του ανταγωνισμού οργανωμένων συμφερόντων, που δεν εξυπηρετούν τους λαούς αλλά ειδικές τάξεις προνομιούχων. Και αποτελεί τραγική ειρωνεία ότι ενώ ο ΟΗΕ απαρτίζεται σήμερα από 193 κράτη, μια μικρή μειοψηφία, παραβιάζοντας το Χάρτη, κατορθώνει να διχάζει την πλειοψηφία με τα γνωστά αποτελέσματα. Οσον αφορά στην παρούσα οικονομική κρίση, οι υπεύθυνοι φορείς, συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ, βρίσκονται σε ανακολουθία προς το Χάρτη του ΟΗΕ και την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου {ΟΔΔΑ}, γιατί το  μεν άρθρο 55 του Χάρτη αναφέρει την υποχρέωση του Οργανισμού «να εξασφαλίζει συνθήκες σταθερότητας και ευημερίας στα κράτη-μέλη», τα δε άρθρα 23 και 25 της ΟΔΔΑ αναφέρουν, αντίστοιχα, το «δικαίωμα κάθε ανθρώπου σε δίκαιη και ικανοποιητική αμοιβή, που να εξασφαλίζει σ’ αυτόν και την οικογένειά του συνθήκες ζωής άξιες στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια», και «το δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίζει στον ίδιο και την οικογένειά του υγεία και  ευημερία». Το δε περιβόητο ΔΝΤ, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Καταστατικού του οφείλει «να διαθέτει προσωρινά τους γενικούς πόρους του στα μέλη υπό επαρκείς εγγυήσεις ώστε να τους δώσει την ευκαιρία να διορθώσουν ανισορροπίες στο ισοζύγιο πληρωμών τους χωρίς να καταφεύγουν σε μέτρα που να είναι καταστροφικά για την εθνική ή διεθνή ευημερία». 

Προφανώς, όμως, ολόκληρο το Σύστημα του ΟΗΕ είναι θύμα πολιτικών και στρατηγικών σκοπιμοτήτων ορισμένων ισχυρών αδιαφορώντας για τα επικινδύνως για τους λαούς συσσωρευόμενα προβλήματα. Δεν είναι, συνεπώς, υψίστη ώρα όλα τα μέλη του ΟΗΕ να συνειδητοποιήσουν το καθήκον τους, να τον ενισχύσουν αποτελεσματικά για να μπορεί να εκπληρώνει την ιερή αποστολή του, ή να συνεχισθούν οι ανθρωποθυσίες και η γενικότερη παρακμή και καταστροφή ενώ οι λαοί θα αναφωνούν απεγνωσμένα το αρχαίο ελληνικό, τραγικό, «ΟΪΜΕ»; 

========================================================================

* Δημοσιεύθηκε στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» στις 5 Οκτωβρίου 2011